Posts tonen met het label thomas bernhard. Alle posts tonen
Posts tonen met het label thomas bernhard. Alle posts tonen

zaterdag 26 oktober 2013

woensdag 17 oktober 2012

maandag 17 augustus 2009

thomas bernhard

'Op een dag ga ik zitten en schrijf proza, of ik ga zitten en schrijf iets heel anders. De ene keer merk je dat je zin hebt in het een en de andere keer in het ander. Ik heb geen concept zoals iemand als Heimito von Doderer. Dat was een man die zijn boeken ontwierp, hij bouwde zijn boeken als een architect, op de tekentafel en in verschillende kleuren: positieve hoofdstukken, geloof ik, schreef hij in het groen en negatieve - die kwamen trouwens nauwelijks voor - in het rood. Hij noemde een van zijn boeken De Demonen. Ik heb er alleen nooit een demon in kunnen vinden.'

uit Thomas Bernhard Muizen, ratten en dagloners 1990 vertaling Gerrit Bussink

vrijdag 31 juli 2009

thomas bernhard

'Ik verberg niets, ik wil niets, ik wil me niet anders voordoen dan ik ben, niet mooier en ook niet slechter. Daar heeft niemand anders zich mee te bemoeien. De pan blijft voor iedereen openstaan maar welk vet erin wordt gegooid, in de pan, en vervolgens het worstje, daar heeft niemand iets mee te maken. En als je zegt: het zal me worst zijn, die worst, dan is het ook worst.'

uit Thomas Bernhard Ratten, muizen en dagloners (1990) vertaling Gerrit Bussink

zondag 19 juli 2009

thomas bernhard

‘Mijn mooiste herinneringen zijn die wandelingen met mijn grootvader, urenlange wandelingen door de natuur waarbij wij duizend en één waarnemingen deden, iets wat mijn grootvader bij mij wist te ontwikkelen tot een waarnemingskunst. Aandachtig keek ik naar alles wat mijn grootvader mij aanwees en uitlegde en ik kan die tijd met een gerust hart als enige nuttige en voor mijn hele verdere leven bepalende school zien die ik ooit bezocht heb, want hij was het en niemand anders die mij het leven heeft geleerd, mij er mee vertrouwd heeft gemaakt, door mij eerst met de natuur vertrouwd te maken. Alles wat ik weet is terug te voeren op deze man die mij hele leven en bestaan heeft bepaald, een man die zelf door de school van Montaigne was gegaan, zoals ik door de zijne ben gegaan.’

uit: Thomas Bernhard De Oorzaak (1977 Arbeiderspers Amsterdam)

vrijdag 17 juli 2009

thomas bernhard

‘de waard brengt voor mij een omelet ham met een berg sla, ik begin meteen te eten, te prakken, mijn mond vol te proppen, in zeven of acht happen is de omelet verdwenen,
zo kun je toch geen omelet eten […]
de waard brengt nog een omelet, met een iets minder bruin korstje’


uit: Thomas Bernhard Op de hoogte Reddingspoging Onzin

woensdag 15 juli 2009

thomas bernhard - een kind (fragment)

‘Mijn grootvader had me alle mogelijkheden om de brug ineen te doen storten gedemonstreerd. Met springstof kon je alles vernietigen, als je maar wilde. Begrijp je, zei hij, in theorie vernietig ik elke dag alles. In theorie was het elke dag en op elk gewenst moment mogelijk alles te verwoesten, ineen te doen storten en van de kaart te vegen. Deze gedachte vond hij het meest grandioos. Zelf maakte ik me deze gedachte eigen en speel er heel mijn leven mee. Ik dood wanneer ik wil, ik laat ineenstorten wanneer ik wil. Ik vernietig wanneer ik wil. Ik vernietig wanneer ik wil. Maar theorie is enkel theorie, zei mijn grootvader en stak vervolgens zijn pijp aan.’

uit: Thomas Bernhard Een Kind (vert. P.P.J. Klinkenberg - Arbeiderspers 1984)

thomas bernhard


Thomas Bernhard in 1971


































boek verschenen in 2008

zaterdag 20 juni 2009

vrijdag 12 juni 2009

thomas bernhard

'Je kunt jezelf niet kennen. Anderen vertellen wie je bent. En als je dat je leven lang miljoenen keren hoort, weet je op het eind helemaal niet meer wie je bent. Iedereen zegt iets anders. Je zegt zelf ook steeds andere dingen op verschillende momenten.'

uit: interview met thomas bernhard 'Van katastrofe naar katastrofe' (1986, asta scheib)


woensdag 20 mei 2009

thomas bernhard

'[…] De feiten zijn altijd afstotelijk maar wij mogen ze niet met onze altijd werkzame en doorvoede angst voor die feiten toedekken en daarmee de gehele natuurlijke geschiedenis van de mens vervalsen en haar als een steeds opnieuw vervalste geschiedenis doorgeven, omdat het nu eenmaal de gewoonte is de geschiedenis te vervalsen en als vervalste geschiedenis door te geven, ofschoon wij weten dat de hele geschiedenis vervalst is en er steeds niets dan vervalste geschiedenis wordt doorgegeven. […]'

uit Die Ursache (het verhaal Grünkranz) Thomas Berhard (1975)